Identyfikacja pochodzenia materiałów cyfrowych tworzonych przez AI

Zmiany w sposobie budowy obrazów, nagrań i innych materiałów cyfrowych sprawiają, że coraz większe znaczenie ma sposobność ustalenia, skąd określony materiał pochodzi. Jeszcze ostatnimi czasy ocena opierała się głównie na wyglądzie pliku lub informacji przekazanej przez autora. Aktualnie bardzo często stosuje się także oznaczenia techniczne, które mogą dostarczać dodatkowych danych o sposobie powstania treści.

AI Watermark Studio można w tym kontekście rozumieć jako rozwiązanie służące do pracy nad oznaczeniami materiałów generowanych z udziałem sztucznej inteligencji. Taki znak może być widoczny dla odbiorcy, niemniej jednak może również zostać zapisany w sposób niewidoczny w trakcie normalnego korzystania z pliku. Różnica jest ważna, ponieważ widoczny napis pełni głównie funkcję informacyjną, natomiast oznaczenie techniczne może być przeznaczone do automatycznego wykrywania przez inne systemy.

Przy stosowaniu znaków wodnych trzeba uwzględnić sposób, w jaki materiał będzie w późniejszym czasie wykorzystywany. W realnym obiegu cyfrowym pliki na prawdę często są poddawane zmianom. Obraz może zostać przeskalowany, przycięty albo zapisany ponownie, a film może przejść przez proces kompresji przed umieszczeniem go w serwisie internetowym. Niektóre platformy usuwają też część danych technicznych podczas przesyłania materiału. W takich ustaleniach samo dodanie oznaczenia w momencie tworzenia pliku nie przesądza jeszcze o tym, czy pozostanie ono dostępne w niezmienionej postaci. Watermark AI Generator może służyć do przygotowania określonego rodzaju znacznika, ale przed wykorzystaniem takiego rozwiązania trzeba mieć świadomość tego, gdzie informacja jest zapisywana i jak zachowuje się po kolejnych operacjach na pliku. W praktyce szczególnie ważne stają się więc format źródłowy, sposób eksportu oraz kolejne etapy edycji.

Osobnym zagadnieniem są przepisy dotyczące przejrzystości treści generowanych przez sztuczną inteligencję. W ramach unijnego AI Act przewidziano obowiązki odnoszące się do oznaczania określonych materiałów, przy czym ich zakres uzależniony jest od rodzaju treści i sposobu jej użycia. Nie można zatem przyjąć, że właściwie każdy treść, obraz czy film przygotowany z pomocą AI podlega z dużą uwagą takim samym wymaganiom. Są przypadki w których znaczenie ma oznaczenie maszynowo czytelne, w innych niezbędne jest przekazanie informacji w sposób zrozumiały dla odbiorcy. Przy materiałach, które mogą być mylone z autentycznymi przedstawieniami osób, wydarzeń albo wypowiedzi, kwestia transparentności może wyglądać inaczej niż przy zwykłym wykorzystaniu AI do edycji materiału. Określenie AI content under new EU regulations odnosi się zatem do szerszego zestawu zasad, a nie do jednego konkretnego rodzaju znaku wodnego.

Ważnym elementem jest również rozdzielenie informacji o samym narzędziu od informacji o gotowej treści. Materiał może zostać wykreowany przy użyciu jednego systemu, następnie zmodyfikowany w innym programie, a na końcu zapisany przez platformę publikacyjną. Po kilku takich etapach ustalenie pierwotnego pochodzenia nie zawsze jest oczywiste. Z tego powodu przy bardziej uporządkowanych procesach warto zachowywać wersje źródłowe a także informacje dotyczące sposobu ich przygotowania. Ma to znaczenie w szczególności wtedy, gdy oznaczenie powinno być możliwe do późniejszego sprawdzenia. Trzeba także brać pod uwagę, że różne metody znakowania mogą posiadać odmienne ograniczenia i nie wszystkie są wzajemnie zgodne. Finalny efekt zależy więc nie tylko od sposobu utworzenia znacznika, lecz też od tego, co stanie się z plikiem po jego utworzeniu.

Warto sprawdzić: AI Watermark Studio.